- ARCHIWUM - ARTKONTAKT - EUROPE: ART'S SPOTS - EPAF -

Seppo Salminen "Konfessio" (30 min.) Sala Nowa
Seppo Salminena

Ecce homo - obnaż swe ciało! Performance Seppo Salminena to połączenie żywotności ciała artysty z materialnością przedmiotu. Ciało kobiety napotyka rzeźbę mężczyzny. Dzieła artysty mogą być postrzegane jako wydarzenia rzeźbiarskie, połączenie uzupełniających się elementów z rozmaitymi powierzchniami i kształtami: zimne, martwe żelazo i lód, a z drugiej strony żywe ludzkie ciało w zetknięciu z taką materią. Prace Salminena sięgają i docierają do podświadomości widza, bowiem każdy człowiek ma swój osobisty stosunek do materii pokrewnych substancjom podstawowym. Johannes S, wymyślony bohater pojawiający się w pracach Salminena, służy jako postać zastępcza. Zadanie, jakie ma do spełnienia to przeżywać i cierpieć - uruchamiać obrazy w podświadomości widza.

Dzieła Salminena są odważne. To akty rozbierania się i leżenia nago. Artysta łączy wyjątkowo intymne i osobiste wyznania z minimalistyczną, a nawet modernistyczną rzeźbą, zupełnie odartą ze wszystkiego, a jednak bogatą w implikacje. Można potraktować prace Salminena jako komentarz na temat mitu o bohaterskim artyście i samowystarczalnej modernistycznej tradycji. Ciało to porozumiewanie się i wzajemność, zaś rzeźby minimalistyczne to autyzm i niemożność wypowiadania się. Salminen wykorzystuje obydwa aspekty. W pracach Salminena zawiera się strach. Patrzenie na nie przygnębia i przeraża, a przez to ich duch wnika w podświadomość widza, wstręt/strach przed ciałem. Dusza przekazuje najistotniejsze treści, bezpośrednią wiedzę, istniejąca poza słowami i wiedzą. Sztuka musi pachnieć - "nos jest szybszy od ucha", jak zwykł mawiać Seppo Salminen. Prace artysty bazują na doświadczeniach osobistych, jednakże jest w nich również tradycja kultury zachodniej. Piękno zawsze wypływa z głębokiej rany, którą każdy człowiek nosi w sobie. Tak samo jak historię Europy, można odczytać historię sztuki zachodniej jako rejestr ciał męczenników. Salminen pokazuje ciało mężczyzny, jedynie ono uznawane jest przez państwo. "Ciało ludzkie istnieje po to, aby je okaleczyć. Nigdy nie jest własnością prywatną, należy do państwa lub do tego, kto składa ofiarę". Performance ukazuje człowieka gryzącego garnitur, pożerającego ojca i odkrywającego własne ciało, jedynie po to, aby potem ukarać siebie samego. Szukając własnego ciała, ukrytego pod ubraniem, Johannes S. przegryza się przez kulturowe warstwy czasu. Znaczy swe ciało ugryzieniami, pozostawia ślady swojej obecności, dokonuje nowych odbić siebie samego. Ofiara składana jest na ołtarzu. Seppo Salminen czyni owo męskie ciało swoją sceną. Jest to cierpiące ciało człowieka, któremu wymierzona została kara. Jednakże jego umysł zachował czystość. Kosmetyczny kulturowy żużel naszej kultury splugawił umysły ludzkie, zbrukał je niekończącymi się wyznaniami i osądami, dokonywanymi na gruncie intelektualnym.

		Ciało jest zawsze przedmiotem manifestacji siły. Nie ma większego znaczenia czy gwałt dokonywany jest na ciele czy też na umyśle. Posłuszeństwo jest internalizowane przez każdego z nas. Przez całe swoje życie artystyczne Salminen zachowywał dystans wobec tego dającego się (werbalnie) udoskonalać racjonalnego porozumiewania się, wobec dyktatury rozmaitych kodów.

Dla niego bycie artystą oznacza duchowe pokrewieństwo, to działania prowadzone przez mały, ale oddany sprawie zakon Prace Seppo Salminena odwołują się do metafizycznej percepcji zmysłowej widza pod kątem etyki. Etyka jest tu traktowana jako odpowiedzialność cielesna za innych ludzi. Ludzkie ciało, które widzimy jest podatne na ciosy, często bywa pasywne, jest wystawione na rany i ból, otwarte na erotyzm. Hanna-Leena Helavuori

Centrum Kultury Peowiaków 12 20-007 Lublin tel. (081) 536 03 19 performance@osp.art.pl